Nadszedł pierwszy weekend w Londynie. Co tu zobaczyć? Tak wiele obiektów, tak dużo wydarzeń... Postanowiłam, że zacznę od standardów, najbardziej oczywistych oczywistości. Potem będę "wgryzała" się w miasto bardziej. Ale najpierw trening!

Dni są takie krótkie, że niemal nie widzę miasta za dnia. Nocą okolice biura nie bardzo mi się podobają (straszny tłok!) a w Ealing jest wyjątkowa cisza, pusto na ulicach. Tym bardziej nie mogę doczekać się weekendu :)

Drugi dzień powoli dobiegł końca. Czuję się zmęczona, ale i podekscytowana!

Obudziłam się krótko po 5. Długo walczyłam ze sobą - biegać czy nie? Za oknem ciemna noc, chyba zimno, ptaki z ogrodu i pobliskiego parku pięknie śpiewały! Ale ta noc...

W końcu wstałam. Choć na chwilę.

Panowała cisza, czasem śmignął jakiś samochód, autobus. Dom, w którym mieszkam leży w połowie wniesienia - więc gdziekolwiek się udam, gwarantowane podbiegi!

Znalazłam park - chyba nie ma oświetlenia więc poznam go następnym razem. :)

Po toalecie czas na kolejne wyzwania.

Cały dzień byłam mocno skupiona na języku - chciałam zrozumieć wszystko! Mimo wielu lat edukacji, angielskiego nigdy nie używałam często (a co dopiero cały dzień!).

Droga zajmuje mi ok. 40 minut (podobno nieźle jak na to miasto). Wysiadam na Tottenham Court Road (niestety wcale nie jest to blisko stadionu Tottenham...) i stąd już rzut beretem do biura.

Nowi koledzy są bardzo mili! Towarzystwo mieszane - Litwa, Hiszpania, Azerbejdżan! Na razie się tylko zapoznaję ze wszystkim, ale już jest ciekawie.

Dzisiejsze spostrzeżenia: nie zaobserwowałam jeszcze epidemii otyłości - jest trochę dużych ludzi, ale jak wszędzie, mieszkańcy Londynu są strasznie uprzejmi, moje imię i jego wariacje to niezła zabawa, wagoniki metra są tak wyprofilowane, że ciężko stać na jego brzegach (bo może zgnieść Ci głowę).

3.10 - dzwoni budzik, sunę pod prysznic - próbując jednocześnie nie narobić hałasu

Po maratonie czułam się zaskakująco wyśmienicie (poza tym, że cały tydzień bardzo dokuczał mi jeszcze okropny kaszel i ból gardła)!
Już w poniedziałek poszłam nieco potruchtać i rozruszać mięśnie. We wtorek ćwiczenia w Bushido. Może uznacie to za szaleństwo, ale naprawdę czułam potrzebę nie spoczywania na laurach :)

Niedziela 6.10 - Biegnij Warszawo. Od razu założyłam, że ten rekordowo liczny bieg (ponad 12 tys. startujących) przebiegnę sobie czysto rekreacyjnie.

Szczerze mówiąc, już nie za bardzo podoba mi się udział w tym biegu. Masa ludzi utrudnia spokojne przemieszczanie się do przodu, wiele osób przechodzi do marszu, no i oczywiście ciężko opuścić teren. Podobnie jest już w Biegu Niepodległości - choć z mety mam bliżej do domu :)

Mimo wszystko pobiegłam.

To co trzeba zapisać na plus:
- po maratonie nadal mogę biegać!
- pogoda
- fajna trasa
- mnóstwo kibiców
- świetna Pomarańczowa Strefa ING - na Placu Unii Lubelskiej, tuż przy ich nowej siedzibie - naprawdę dali czadu! Aż mnie ciarki przeszły :)

Bieg udało się ukończyć z czasem 50:27.
W najbliższą sobotę Półmaraton w Kampinosie. Jeszcze bez konkretnych założeń czasowych.

Szukam kolejnego celu.
Zapisałam się na maraton w Berlinie - ale dopiero w razie wylosowania postanowię ostatecznie o starcie.
Może jakieś pomysły?

Dużo się dzieje i zaczętej dawno notki maratońskiej nie mogę jakoś ukończyć... 
W końcu przyszedł czas na nadrobienie zaległości: